Verslag – Rit West Vlaanderen / 15 september

Road Master: Gerd van den Bergh

09h00 – Koffietje bij de Dieter en hop in 2 groepkes.
Bleek achteraf dat de “rappe” iets te onstuimig zijn vertrokken en uiteraard daardoor vertraging kregen. Even voorbij Gooik begonnen wij met kleinere wegen en wegeltjes die dan wel heel toeristisch waren maar rond Lessines ons serieus lieten daveren ( ik weet dat boze tongen beweren dat nen Harley altijd rammelt !)

We moesten bijna 90Km wachten op de koffiestop want die zijn de zondag morgen wel niet gemakkelijk te vinden en inderdaad onze “Cap” was nog niet open en waren we verplicht door te rijden tot Mont-de-l’Enclus ( voor de Vlamingen onder ons Kluisberg).

En, wat dacht je, boven op die berg was ook nog alles gesloten. Het was dan wel 10h55 en toch moesten wij, en nog andere toeristen, wachten tot 11h00 vooraleer de deur open ging. We hebben daar dan dubbel genoten van een koffietje enerzijds omdat we wel dorst hadden gekregen na 2 uur rijden maar ook omdat de koffie werd aangeboden door Marcel Robberechts ter gelegenheid van zijn 50 ste huwelijks verjaardag. Proficiat Lisette en Marcel en ook dank u.

Deel 2 naar Kortrijk was merkelijk korter. We konden dan ook snel en ons machientje tanken en ook ons zelf te goed doen aan de uitgebreide buffet keuze van de lunchgarden…Plaats genoeg om te parkeren en keuze binnen zonder al te lang te
moeten aanschuiven.

Ook deel 3 had zijn portie slechte asfalt, maar dan voelden wij dat al niet meer.
Reden we nu nog in West Vlaanderen of al in Wallonië ? De aanduidingen langs de weg waren hoofdzakelijk in het Frans. Dat belet niet dat wij via de velden na een 75Km Beloeil konden bereiken. Maar langs die achterkant van het kasteel hadden we vroeger toch nog niet gereden. Gezellig cafeetje was dat ook niet echt, maar ja. Zoals ook in het verleden zijn er bij de namiddagstop enkele die graag recht naar huis willen ( recht zo beweren ze toch ??) Uiteraard is iedereen vrij.

Wij genoten verder langs Lens en Edingen van deel 4 tot in Pepingen waar onze RM
de weg wou inkorten maar in werkelijkheid er een aantal Km’s bijdeed..
Dat was niet erg. Dat stukske ring van Anderlecht tot Groot Bijgaarden was minder aangenaam. Strakke file. Dat hoort bij de zondag zeker?

Kortom het was weliswaar een lange maar desalnietemin een heel prachtige rit
bovendien nog versterkt door een uitzonderlijk weertje.

Meise, 16 sep 2019
A van den Steen

Verslag- Parels van het Hageland / 21 juli 2019

R M : Frans Ingelberts

09h00

Maar ze waren er wel al vroeger . Gratis koffie bij den Dieter, je weet wel.
Prachtig weer beloofd en ja zelfs de “drache national” was op vakantie gestuurd.

We vertrokken, gewoonte getrouw, terug in 2 groepkes en zonder eerst een aanloop
te nemen via de autostrade de baan op.
Alhoewel kort bij huis kregen we toch wat nieuwe baantjes te verwerken al waren we
wellicht toch niet zo enthoesiast over die kasseien in Wakkerzeel . Vroeger nooit van
gehoord !!.
Werchter voorbij zonder probleem. Rock ?????
De stop in de Knoet was welgekomen.
Via Zichem, op een haar na misten wij het huis van de geestelijke vader van de
Witte van Zichem, en via een grote boog achter Schaffen maar wel met heel wat
mooie groene stroken konden wij dan Diest bereiken voor de middagstop.
De Lunch Garden heeft toch wel iets speciaals, toch. Gemakkelijk parkeren, meestal
ook een pompstation en geen gedoe met moeilijke menu’s. Nu, wellicht door het
mooie weer, hebben wij toch wel eventjes moeten “aanschuiven”

Op naar Tienen door veel boomgaarden evenwel zonder bloesems maar ja daar hadden we vroeger moeten voor komen.
Tienen = suiker rock. Dat was echter gepland voor volgende week maar desnietaltemin konden we niet naar de Grote Markt met al die afsluitingen en omleidingen. Dan maar doorrijden, we zullen wel iets vinden ( dachten wij !). Niet getankt in Diest, dus maar een pomp zoeken voor een klein tankske anders geraakte dat droog binnen de kortste keren.
Niet alleen dat tankske had dorst ook wij begonnen echt wel te verlangen naar een stopke ergens op een terrasje. De eerste groep, behept met het zelfde probleem, had laten weten dat zij in Meldert toch iets gevonden hadden. Wij hielden ons echter rigoureus aan het roadbook en moesten dan spijtig vaststellen dat op onze route weliswaar geen enkel cafeetje te vinden was. Pech

Moe en bijna gedeshydrateerd bereikten wij toch de hoeve in Imde waar we werden opgewacht door den Hugo.
Een frisse pint en dan jawel een boke met spek bereid door den Hugo en zijn broer.
Warm weer of niet die spekskes ( zonder zwozze ) hebben gesmaakt.

Weer een toffe rit via kleine wegeltjes en met mooi weer, niet te warm toch.
We konden nu voldaan ( letterlijk dan) naar huis toe.

Meise, 22 juli 2019
A van den Steen

verslag rit juni 2019

Draaien en keren rond de stroopkes RM: Renaat Sarens

09h00 Niks !!
09h30 Nu waren ze er wel. Niet zo denderend veel en slechts 2 dames.
Er was nochtans prima weer voorspeld ( en dat hebben we ook gekregen ) maar ja,
de koffiebar was niet open ! ?

En plots waren we vertrokken en wel in 3 groepen, zomaar.
Reeds van in Meise moesten we de kleine baantjes op en op sommige delen waren
dat inderdaad kleine slinger baantjes, vooral aan de andere kant van de Schelde.

Bij de koffiestop hergroepering. Wat blijkt nu dat de 3 groepen toch niet allemaal
exact dezelfde route hebben gevolgd. Geen probleem we zijn terecht.
Wat bovendien ook nog te vermelden valt , wij betaalden daar voor ne “complete”
koffie exact “ 1.10 € “. Waar vind je dat nog.

En nu verder, maar zo simpel was het toch niet.
Na een paar bochten reden we ons gewoon vast in wegenwerken.
Rechtsomkeer ( kere ke were ! ! ) dan maar en zoeken om wat verder terug op de
route te geraken. Echter madame Garmin had weer haar nukken en stuurde ons
weliswaar wel naar de middagstop maar via totaal andere wegen.
We waren dan een uur vroeger in Nederhasselt maar misten wel een paar 10tal Km
heel mooie landwegeltjes. Pech dus.
Onze kennis van GPS moet dus nog heel wat bijgeschaafd worden .

De rit naar huis o.m. via een stukje Pajottenland verliep nu voor alle groepen
blijkbaar vlekkeloos ( ook wat GPS route betreft ).

We zijn dan maar gestopt in St Brixius Rode voor de afsluiter.
Het was inderdaad een korte maar desalniettemin een heel tof ritje.
Spijtig van die verwarring bij die wegenwerken maar ja dat hoort er bij.

Meise, 17 juni 2019
A van den Steen

verslag paasrit

Pajottenland met snuifje Waals-Brabant en de Vlaamse Ardennen – 21 april 2019
R M : Eddy De Keyser

09h00 zoals steeds maar..
velen kwamen toch iets vroeger wellicht verleid door de gratis aangeboden koffie door den Dieter. Waarvoor natuurlijk hartelijk dank en sterk geapprecieerd!


Het was mooi weer en dat zou blijven. Ook niet verwonderlijk dat zich dan een 20 tal
moto’s kwamen aanbieden met tal van duo’s.

Twee groepjes (geen 3 !!) en zonder autostrade het eerste deel aangevat. Dat liep
pal zuid o.m. langs Vlezenbeek en St Pieters Leeuw waar we aan de kerk toch
eventjes moesten opletten om dat piepkleine kasseitje naar beneden niet te missen.
De koffiestop was het kasteel van Beersel ( Suske & Wiske en nog minder Lambik
bleken er niet thuis te zijn )

Deel 2 ging eventjes de frans sprekende kant op en het verleden leert ons dat na de
koffiestop het betere deel begint, het was ditmaal de spreekwoordelijke uitzondering.
Eens de E429 over zaten we terug in het Pajottenland. Alhoewel.. soms leek het of
we een woestijn rally aan het rijden waren. Amaai dat stof … maar wel geen putten
in het wegdek. Ergens ( ik weet echt niet precies waar) hadden wij het moeilijk de
Garmin te geloven om dat kasseitje aan de kerk links naar beneden in te rijden. We
bleken dan toch goed gekozen te hebben.

De Orangerie In Viane was een welgekomen stop. We kregen een mooi uitzicht
vanop ons open terras om wat uit te puffen. Eventjes vreesden we dat dat daar wel
lang ging duren vooraleer de ganse groep ( toch bijna 30 man) van eten voorzien zou
zijn. Echter dat viel best mee en was nog lekker ook.

Deel 3 moesten wij wel verwerken met een thermometer die soms meer dan 25C°
durfde aangeven. Het rijden in het hartje van het Pajottenland was er zeker niet
minder leuk door. De stofwolken waren hier zelfs iets minder hevig.
Ondertussen was wel een aflossingskoers begonnen. Waarschijnlijk werden op het
thuisfront, wegens Paasfeest ??, ergens eisen gesteld en moesten sommige daarom
graag ietwat vroeger thuis zijn. Kunnen we best begrijpen; Iedereen content toch.
De Cam in Gooik ( beter gekend door fietsers dan door motorijders) was onze
namiddagstop. Een fris glas en/of ijsje heeft daar zeer gesmaakt. Het
biermuseum/geuzestokerij hebben evenwel toch niet gaan bezoeken. Liever nog wat
toeren.
Dat hebben wij dan ook gedaan tot Ternat waar sommige de E40 nemen maar de die
hards toch maar de kleine baan bleven volgen

Eindpunt clublokaal bij Dieter om met een laatste glas de rit af te sluiten.
De troepen waren ondertussen wel serieus uitgedund maar ja dat was nu eenmaal
het gevolg van en Pasen en heel warm weer en een vermoeiende rit.
Inderdaad de rit was dan wel kort maar ook hevig . Elk wat wils.

Meise, 22 april 2019
A van den Steen

Verslag openingsrit van 17 maart 2019

Zoals in de uitnodiging reeds was meegedeeld werd er de mogelijkheid geboden van een ontbijt te genieten in ’t Moment in Meise…

Spijtig genoeg waren er slechts een 6-tal deelnemers die hier hebben van genoten. Hier kan ik alleen maar zeggen dat de afwezigen ongelijk hadden.

Iets na 9 uur kwamen dan ook de eerste reeds aangereden. Het vertrek was nl. voorzien om 9u30′. Omdat het de eerste rit van het seizoen was en ze ook wat korter was.

Stipt om 9u30′ werd er dan ook vertrokken. Aanvankelijk in één groep, maar na een 5-tal kilometers splitsten we ons dan op in de gekende groepen…

We reden langs bekende banen, maar zonder enige autostrade, en ook wel bochtig naar onze eerste koffiestop van het seizoen. Oorspronkelijk was het voorzien in het ‘Trattoria Kaai’ aan de Rupel. (Jawel Dirk H. Je hebt gelijk – het is niet aan de Schelde!) Maar door het goede weer waren de tafels hier al gedekt voor het middagmaal en werden we vriendelijk doorverwezen naar een bistrootje wat verder… ‘Bistro Ivan’. Daar werden we met open armen ontvangen en hebben de meesten van een heerlijke koffie genoten… Daar lichtte Patrick, onze roadmaster-van-dienst, ons ook in dat ook de middagstop op een andere plaats zou zijn omwille van verbouwingswerken die vroeger waren begonnen dan voorzien.

Opnieuw reden we langs mooie, bochtige en pittoreske baantjes tot Rupelmonde… Ondertussen kregen we een paar regendruppels om ons vizier, maar echt doorgeregend heeft het niet. En dit was welkom, want Philo was al op de koffiestop en we hadden doorgekregen dat het daar zelfs aan het hagelen was. Maar wij bleven zo goed als droog.

De middagstop, ‘Scaldiana’ was ook een voltreffer! De meesten hebben genoten van het stoofvlees met frietjes en ook een paar andere schotels werden sterk gewaardeerd.

Daarna reden alweer, zonder enige kilometer autostrade, opnieuw naar Meise, waar we dan ook afsloten waar we vertrokken waren. ’t Moment, dat trouwens wordt uitgebaat door Marina en Didier, leden van onze club.

We mogen zeggen dat het er niet echt goed uitzag, aanvankelijk wat de weersvoorspellingen betrof, maar dat we het goed gehad hebben en op deze manier het seizoen ook mooi gestart zijn.

Het belooft alvast een mooi en goed gevuld motorseizoen te worden!

Bedankt aan de organisatoren!

Jouw verslaggever, Johan Van den Steen
(omdat onze normale verslaggever andere prioriteiten had…)